تورنتو، شهری که اغلب با آسمانخراشهای بلند و زندگی مدرن و پرشتابش شناخته میشود، گوشههای دنج و تاریکی دارد که همچنان نفسی از گذشته را در خود حفظ کردهاند. در میان شلوغی خیابان «یانگ» (Yonge Street) و در قلب منطقه «نورث یورک»، بنایی ایستاده است که گویی در زمان سفر کرده و روایتی از دوران pioneer town یا شهرکهای اولیه را روایت میکند. «خانه موزه گیبسونها» (Gibson House Museum)، یکی از زیباترین و دستنخوردهترین آثار تاریخی تورنتو است که بازدیدکنندگان را به دوران میانه قرن نوزدهم میبرد.

این خانه تاریخی در سال 1851 میلادی توسط«دیوید گیبسون» (David Gibson)، یک مهاجر اسکاتلندی، نقشهبردار و سیاستمدار برجسته آن دوران ساخته شد. قصه این خانه و صاحب آن، با فراز و نشیبهای سیاسی و اجتماعی کانادای علیا گره خورده است. دیوید گیبسون نه تنها یک کشاورز و معمار بود، بلکه به دلیل فعالیت های سیاسیاش در جریان «شورش 1837» (Rebellion of 1837) چهرهای شناخته شده محسوب میشد. پس از شکست شورش، اموال او ضبط شد و خانواده مجبور به فرار به ایالات متحده شدند. اما چند سال بعد و با عفو رسمی، گیبسون به کانادا بازگشت و این خانه باشکوه را در زمینهای کشاورزی خود بنا کرد.

معماری خانه موزه گیبسونها
معماری خانه موزه گیبسونها نمونهای عالی از سبک «جورجیایی» (Georgian) است که در دهه 1850 محبوب بوده است. این ساختار آجری با تقارن دقیق، پنجرههای ستوندار و سقف شیبدار، نمادی از ثروت و جایگاه اجتماعی خانواده گیبسون در آن زمان بود. آنچه امروز این خانه را منحصربهفرد میکند، موقعیت آن است. در حالی که این خانه زمانی در وسط مزارع وسیع قرار داشت، اکنون با شهری مدرن احاطه شده است؛ تصویری خیرهکننده از تضاد گذشته و حال که درست کنار ایستگاه متروی «نورث یورک سنتر» قرار دارد.
ورود به خانه موزه گیبسونها مانند ورود به ماشین زمان است. داخل خانه با دقت و ظرافت بازسازی شده و همانند دوران زندگی «دیوید» و همسرش «الیزا» چیده شده است. اتاقها با مبلمان آن دوره، ظروف چینی، فرشهای دستباف و ابزارهای خانگی پر شدهاند. یکی از جذابترین بخشهای این موزه، آشپزخانه اختصاصی در طبقه پایین است که در آن اجاق قدیمی آجری هنوز سالم است. در روزهای خاص و برنامههای آموزشی، داوطلبان با پوشیدن لباسهای سنتی قرن نوزدهم، هنر آشپزی با اجاق چوبی و روشهای قدیم نگهداری مواد غذایی را به بازدیدکنندگان نشان میدهند و بوی نان تازه پخته شده فضا را پر میکند.

این خانه تا سال 1916 در مالکیت نسلهای مختلف خانواده گیبسون باقی ماند. پس از آن تغییر کاربریهای مختلفی پیدا کرد تا اینکه در دهه 1960 میلادی، با گسترش شهری و تهدید تخریب، گروهی از شهروندان علاقهمند به تاریخ تورنتو برای نجات این بنا تلاش کردند. تلاشهای آنها نتیجه داد و خانه در سال 1971 به عنوان یک موزه تاریخی و میراث فرهنگی ثبت شد.
امروزه خانه موزه گیبسونها تنها یک سازه قدیمی نیست، بلکه مرکزی زنده برای آموزش فرهنگ و تاریخ است. این موزه ورکشاپهای آموزشی برای دانشآموزان، تورهای راهنمای تاریخی و جشنوارههای فصلی برگزار میکند که زندگی روستایی و کشاورزی اوایل تورنتو را به تصویر میکشد. بازدید از این مکان به ساکنان و توریستها فرصت میدهد تا برای لحظاتی از هیاهوی شهری فاصله بگیرند و با تلاشها و داستانهای کسانی آشنا شوند که زیربنای این شهر مدرن را بنا نهادند. خانه موزه گیبسونها پلی است که دنیای دیجیتال و امروزی ما را به ریشههای ساده و کوشای گذشته متصل میکند.
در طول بازدید از این خانه اطلاعات خوبی در مورد شهر تورنتو و مهندسی شهری آن در زمان قدیم بدست آوردم. به خصوص که ابزار های مهندسی و نقشه ها را در یکی از اتاق ها یافتم و توضیحات راهنمای تور که خانمی بسیار محترم بود نیز لذت این دیدار را دو چندان کرد. در تصویر زیر نقشه مهندسی تورنتو و فواصل جاده ها که با زنجیر اندازه میزدند را دیدیم.


در اتاق نشیمن یک آکاردیون وجود داشت و با اجازه آن را برداشتم و اون خانم گفت اگر بلدی بنواز. من نیز با احساس و ناگهانی یک آهنگ زیبا نواختم که متاسفانه فیلم آن بعد از ضبط در گوشی ذخیره نشده بود وگرنه بسیار جالب بود.

شاید برای خیلی از انسان ها دانستن تاریخ یا دیدن این مکان ها جذاب نباشد ولی برای من هر لحظه از زندگی و کسب دانش و گسترش اطلاعات مهم ترین چیز در زندگی بود و اگر پروردگار یاری کند روز به روز بیشتر به بزرگی خلقت و جهان هستی پی خواهم برد.
بعد از بازدید از خانه موزه گیبسون ها، با هم نگاهی به خانه موزه اسپادینا و قلعه کاسالوما بیندازیم😍
آموزش و جزوات زبان انگلیسی یادگیری زبان انگلیسی با جدیدترین مقالات و کتاب ها


